|
La Platja, anno 1920.
Tot ver in de 20e
eeuw was dit het karakteristieke beeld van L'Escala. De zeilen
van de "sardinals" moesten echter geleidelijk aan
plaats maken voor dieselmotoren. De manier van vissen werd
anders en er werd ook op grotere schaal gevist met trawlers in
combinatie met lichtboten. In de jaren 60, toen de toeristische
waarde van L'Escala werd ontdekt, verdwenen langzaam maar zeker
de vissersboten van het strand. De visserij werd verplaatst naar
de nieuwe haven "La Clota". Tijdens het Festa de la Sal
herleeft een deel van de oude glorie tijdelijk op La Platja en
ook de kleine sardinals op een strandje in de haven La Clota doen
enigszins aan die tijd terugdenken.
De geschiedenis van
L'Escala, genoemd naar het latijnse "Scala" voor haven,
gaat terug naar de eerder gestichte stad Empúries. De
natuurlijke haven werd al in de tijd van de Romeinen gebruikt
voor de handel over zee. In de loop van de 16e eeuw vestigden er
zich de eerste vissers wat in de 17e eeuw leidde tot de vorming
van een dorp. Er ontstonden diverse met de visserij gerelateerde
bedrijvigheden en er werd een kerk gebouwd, de huidige Sant Pere.
Het dorp kende vervolgens een enorme groei, tegen het einde van
de 18e eeuw telde het ca.1500 inwoners. Naast de visserij was er
de handel over zee. Zout werd vanuit de zoutmijnen bij Alicante
over zee aangevoerd met schoeners. De waar werd op kleinere
bootjes verladen en aan wal gebracht. Het zout werd opgeslagen en
verhandeld in het Alfolí. Dit gebouw is behouden gebleven en is
te vinden aan de gelijknamige straat, Carrer Alfolí.
Naast de handel en visserij ontwikkelden zich in de heuvels langs
de zee een wijn- en olijvencultuur en in het laag gelegen
achterland, rond de gehuchten Els Recs, Vilanera, Les Corts, Cinclaus en Empúries de landbouw en veeteelt. Op de drassige
gebieden tussen Torroella de Montgrí en L'Escala werd rijst
verbouwd. Aan het einde van de 19e eeuw brak er cholera uit en de
rijstteelt kwam voor meer dan 50 jaar stil te liggen. Delen van
het irrigatiesysteem uit de 18e eeuw zijn nog steeds in gebruik.
Tegenwoordig is toerisme de belangrijkste bron van bestaan voor
het ruim 10.000 inwoners tellende dorp. De wijngaarden en
olijfboomgaarden op de hellingen rondom L'Escala hebben plaats
gemaakt voor een groot aantal tweede woningen van veelal inwoners
van de grote steden als Barcelona en Gerona. In de zomermaanden
wordt L'Escala dan ook bevolkt door enige tienduizenden inwoners. |