Cap de Creus, het meest oostelijke puntje van het Spaanse vasteland. Twee elementen hebben het landschap langs de kust zijn bijzondere karakter gegeven: de geologische structuur en de tramontana, met grillige vormen en een specifieke vegetatie als resultaat.

In 1998 werd dit gebied tot PN verklaard, een jaartal dat is terug de vinden op een plaquette die de meest westelijke en meest oostelijke kaap van Spanje verenigt in een afbeelding, resp.: Cabo Fisterre en Cap de Creus, zo'n 1400 kilometer van elkaar gelegen.

El Far de Cap de Creus
Aan het einde van een slingerweggetje dat bij Portlligat begint en door een rotsachtig gebied voert, ligt op een winderige rots de vuurtoren van Cap de Creus met aan de voet een terras dat een prachtig uitzicht biedt op de kust vanaf Cap de Norfeu tot aan Frankrijk.

De kust vanaf Cap Norfeu ▲ (zuiden) tot Portbou ▼ (noordwesten), gezien vanaf een hoogte van 75 meter boven de zee. In de verte zijn de tot ruim 700 meter reikende bergen van PN L'Albera te zien.