
Neapolis |
Emporion
(Empúries) ontstond begin 6e eeuw v. Chr. door de
vestiging van Phoceërs uit Massalia (Marseille). Deze
handelsnederzetting Palaiapolis lag op een eilandje aan
de zuidkant van de Golf de Roses. Niet lang daarna
vestigden de Grieken zich op een vlakbij gelegen nieuwe
lokatie Neapolis (nieuwe stad) aan de kust, het lager
gelegen deel van de opgravingen. De Griekse nederzetting
kreeg de naam Emporion (handelsplaats). Palaiapolis, het
huidige Sant Martí d'Empúries, raakte verbonden met het
vaste land door verzanding van zijn natuurlijke haven. Er
is niets van teruggevonden. Van Neapolis zijn
voornamelijk fundamenten te zien, maar ook delen van
de muren en de toegangspoort, die ook nu de entree is.
In 218 v. Chr. kwamen de Romeinen o.l.v. Scipio naar
Emporion om de Cartagenen tegen te houden. Hiermee begon
tevens de Romanisering van het Iberisch Schiereiland. In
195 v. Chr. vestigde Cato een militair kamp dat in de 1e
eeuw v. Chr. o.l.v. Ceasar uitgroeide tot een Romeinse
stad naast de Griekse stad. Restanten van deze op een
heuvel gelegen Romeinse stad zijn te zien, o.a. een aantal huizen met
prachtige vloermozaïeken, de publieke baden, het forum en, helemaal
achteraan, een toegangspoort en een deel van de muur met daarbuiten het
amfitheater. Onder het bewind van Augustus
kwamen beide steden onder een bestuur te staan onder de
naam Emporiae.
De stad raakte in de 3e eeuw n. Chr. in verval, waarna
geleidelijk de restanten bedekt raakten onder een dikke
laag zand. In de 17e eeuw is voor de bouw van stenen
huizen in L'Escala veel materiaal weggehaald uit
Empúries. In 1908 startte men met de opgravingen.
Driekwart van de Romeinse stad ligt nog onder een dikke laag zand
bedolven.
Het terrein van de
opgravingen is ingericht als museum, het MAC Empúries. Het
monografisch museum, midden op het terrein tussen het Griekse en Romeinse
stadsdeel, toont kunst- en
gebruiksvoorwerpen die bij de opgravingen gevonden zijn. |