Catalonië werd een feit toen Guifré el Pelós (Wilfried de Harige) de oostelijke Pyreneeën tot autonoom gebied verenigde (878 ), al wisten ze toen nog niet dat het Catalonië zou heten, want dat duurde nog tot het begin van het 2e millennium (grondwet, 1060). Catalonië maakte vanaf dat moment een stormachtige ontwikkeling door, waarbij het ook de hegemonie over de Middellandse zee verwierf. Aan deze periode van economische voorspoed en expansie kwam een einde toen de Katholieke Koningen Isabella en Ferdinand in beeld kwamen. Na de vereniging van het koninkrijk met Castilië (1479) - Catalonië was al eerder (1137) met Aragón verenigd - en de verovering van Zuid Spanje op de Moren (1492), verschoof de macht naar Madrid en daarmee was de rol van Barcelona uitgespeeld. De Catalanen werden gedwongen tegen de Fransen te vechten (Dertigjarige Oorlog), maar dat wilden ze niet. In 1640 kwamen ze in opstand en segadors (maaiers) doodden de onderkoning. Ze sloten een verbond met de Fransen waarop Filips IV Barcelona belegerde en weer innam. In 1714 ging het opnieuw fout tussen Madrid en Barcelona. De dood van de kinderloze Carlos II (1700) was aanleiding voor de Spaanse Successieoorlog, een strijd tussen de Habsburgers en de Bourbons om de troon. Barcelona steunde de Habsburgers en dat werd hen noodlottig, want de nieuwe Bourbon-koning Filips V nam daarom op 11 september 1714 de stad in en maakte een einde aan de Catalaanse identiteit. Tijdens de Catalaanse Renaissance, een bloeiperiode als gevolg van de industriële revolutie, groeide er weer een onafhankelijkheidsgevoel in Catalonië, waar Franco echter hardhandig een einde aan maakte. Het zou duren tot zijn dood (1975) eer de democratie en monarchie werd hersteld.

Catalonië kent sindsdien een hoge mate van autonomie en het Catalaans werd weer in ere hersteld. In deze belangrijke stap op weg naar de vrijheid was de eerste daad van het Catalaanse Parlement (1980) het instellen van een nationale feestdag, de "Dag van Catalonië". Enigszins paradoxaal wordt dit toch heugelijke feit door de datum verbonden met de meest treurige herinnering, want de 11e september is de dag waarop de Catalanen hun vrijheid verloren.

De 11e september wijkt in L'Escala niet veel af van de andere dagen. Het is een vrije dag. De gevel van bar La Caravel.la is bedekt met een enorme onafhankelijkheidsvlag en op de Plaça de la Sardana wordt de ook op deze dag gebruikelijke sardana gedanst. Ter afsluiting wordt er door de mensen onder begeleiding van de cobla La Principal de L'Escala "El Cant dels Segadors" gezongen, de Catalaanse hymne, een verwijzing naar de gebeurtenissen van 1640.